علی صدارت– در این دوران خطیر، رویکرد من به کدام سو باید باشد؟ معیار چیست؟ تاریخ تولید و انتشار: ۱ تیر ۱۴۰۵ | 22-06-2026 دوشنبه ❊ مطلب را به شکل صوتی، در👇همینجا👇بشنوید:
❊❊❊ ❊هفتهنامه گزارش، بررسی، و ارزیابی رویدادها❊ (دوشنبهها ساعت۲۱ بهوقت ایران بهصورت زنده) ❊از تولیدات رسانههای “سایتِ علی صدارت: رسانههای ملیِ همگانی به مثابه شاخه چهارم دولت”❊ https://alisedarat.com/2026/06/22/15576/ ❊قطرهای از اقیانوسهای تلاشها برای برپایی، و پویایی، و پیشبرد مردمسالاری❊ ❊❊❊ برای مخاطبان گرامی، یادآوری میشود که مطالب منتشر شده در این پست، یک پیام کوتاه فیسبوکی نیست که به ۲–۳دقیقه خوانده شود! بلکه مطالب متعددی هستند که طی بیش از یک هفتهٌ گذشته جمعآوری شده و فقط قسمتی از آنها بهطور خلاصهشده، در اینجا به شما عزیزان تقدیم میگردد. در ابتدا فایل صوتی جلسههای دوشنبهها، ساعت ۹ شب به وقت ایران، گذاشته شده، و بلافاصله در ذیل آن «خلاصهای مختصر، فرازهایی از محتوی، و مطالب مرتبط» با همین جلسه را مییابید، و بعد از آن، ضبظ شدهٌ برنامه زنده، به صورت صوتی و تصویری، در رسانههای مختلف آورده شده، و در انتها برای هر روز از هفتهٌ گذشته، خبرها و مطالب چندی هم انتخاب شده است. در نتیجه مطالب تقدیمی در اینجا، یک «هفتهنامه» است که به یک نشست خوانده نمیشود. از دریافت انتقادات و نظرات شما خوشحال خواهیم شد! ❊❊❊ خلاصهای مختصر، فرازهایی از محتوی، و مطالب مرتبط: همین که در پس ذهن انسان و در پندار هر فردی چه میگذرد، مشخص میکند که آن فرد، یک فرد معمولی در زندگی روزمره، و در سر بزنگاهها چه رفتار و کردار و گفتاری خواهد داشت. ایرانیانی که علیرغم مخالفت با رژیم، هریک به سهم خود و به نوبهٌ خود به وظیفهٌ ملی خود عمل کردند و تجاوز اجنبیان را خنثی کرده و آنها را از وطن راندند، و یکپارچگی میهن را حفظ کردند، و حیات ملی خود را حافظ شدند، آیا در آینده هم این نقش حیاتی خویش را به درجات بیشتری عملی خواهند کرد؟ من در بزنگاه بعدی، چه موضعی خواهم گرفت؟ تبعات آن موضعگیری و پندار، و کردار و گفتار و نوشتار من بر اساس آن پندار چه خواهد بود؟ آسیای غربی، بهویژه وطن ما در چهارراه تقابلها و تخاصمها قرار دارد. آیا من باید منفعل بنشینم تا قدرتها برای سرنوشت من تصمیم بگیرند!؟ آیا من، به سهم خود و به نوبه خود، میتوانم در ساختن سرنوشت خود نقش داشته باشم؟ سرنوشت ایرانیانی که از جنگ و دخالتهای اجنبیان در امور میهن ما دفاع میکردند چیست؟ آیا آنها برای جبران تصمیم خطرناک خود، به سایر ایرانیان میپیوندند و برای احقاقِ حقِ استقلال تلاش میکنند؟ یا باز هم پشت به ملت میکنند، و روی به قدرت، رویکردی به سوی قدرتهای خارجی؟ به سوی رژیم اسرائیل و امریکا؟ نتانیاهو و ترامپ، ونس، کوشنر، ویتکاف؟ برای ایرانیانی که در جنگ روانی شکست خورده و از تجاوز اجنبی به مام وطن دفاع کرده بودند، تذکر چند نکته مفید است، تا باز هم ببینند از چه کسانی توقع «کمک» و «مداخلهٌ بشردوستانه» داشتهاند، و آیا اصلا میتوان از آنها انتظار داشت که برای ایران و ایرانیان کوچکترین قدم مثبتی بردارند!؟ به برخی از این نکات از جمله به این قرار میتوان پرداخت: مخالفت مردم امریکا با تجاوزها به ایران و ادامه جنگ، بسیار بیشتر از پیش شده است. بعید نیست نتیجهٌ رایگیری بعدی در کنگره امریکا برای محدود کردن اختیارات جنگی ترامپ، به ضرر وی بشود، انتخابات میاندورهای کنگره امریکا در راه است. ترامپ و شرکا علیرغم تمام تلاشها، موفق نشدهاند که یک چشمانداز مثبتی را از آن مصور کنند. انتخاب ممدانی به عنوان شهردار نیویورک زنگ خطری بود برای سیاستمداران جاافتاده امریکا در دو حزب جمهوریخواه و دموکرات. پیروزی دموکراتهای سوسیالیست در انتخابات، تحول عمدهای را در سپهر سیاسی امریکا حکایت دارد. روندی که بهکلی بیسابقه بوده این است که بسیاری در علن از فلسطین حمایت، و اسرائیل را محکوم میکنند، و از دریافت پول از لابی صهیونیسم خودداری کردهاند، ترامپ در کنفرانس مطبوعاتی در نشست جی۷ اعتراف کرد: …اگر بسته بودن هرمز ۳–۴ هفتهٌ دیگر ادامه مییافت، ذخایر (reserve) ما ممکن بود تمام شود و با رکود شدید اقتصادی (great depression) اقتصادی در دنیا مواجه شویم… با اینکه با پیشرفت مذاکرات بازار سهام (داو جونز) افزایش حدود ۳۰۰ و قیمت برنت هم از ۸۰دلار پایینتر آمد و به زیر ۷۰دلار میل میکند، ولی اقتصاد امریکا بسیار شکننده است. مردم امریکا مقروضترین مردم دنیا هستند، و بدهیهای دولت امریکا نسبت به رشد ناخالص ملی بیسابقه شده است، و پرداخت وامها و حتی بهرهٌ وامهای دولت امریکا پیشبینی بسیار بدی را برای اقتصاد امریکا دارد. با این حال حکومت ترامپ مجبور است برای هزینه تجاوزات به ایران، بودجه بیشتری را از کنگره درخواست کند، که این خود نیز موجب استقراض بیشتر خواهد شد. مقاومت پیروزمندانهٌ ایرانیان در مقابل تجاوزات رژیم اسرائیل و امریکا، اصلا در محاسبات متجاوزان نیامده بود! ذخایر تسلیحاتی امریکا به شدت کاهش یافت چرا که حمله به ایران که گویا میبایستی ظرف دو–سه روز نتایج مطلوب را (تکهپاره کردن ایران، برانداختن رژیم حاکم بر ایران و گماردن مهرههای وابسته برای سلطه بر وطن ما) بهبار آورد، با شکست روبرو شد، و «سفر تفریحی یکی دو روزهٌ ترامپ« بسیار طولانی شد! از همان ابتدا ونس معاون ترامپ، مخالف حمله به ایران بود و در مقابل وزیر جنگ پیت هگزت قرار داشت، و حالا با شکست آن حملات، صدای او و سایر مخالفان جنگ رساتر شده است، و به ترامپ فشارهای بیشتری آورده میشود، دعواها و تخاصمهای پشت پرده در حکومت ترامپ بیشتر میشوند، و تقابل میان مارکو روبیو (وزیر خارجه و مشاور امنیتی ترامپ) و جیدی ونس، بر انتقادات شدید به هگزت اضافه شده است، در میان سران کشورهای مختلف، احترامی برای امریکا باقی نمانده و حتی ترس از ترامپ رو به کاهش است. بهطوریکه حتی نخستوزیر قطر در مذاکرات برگنستاک سوئیس، برخورد بیمحلانه و غیردوستانهای با ونس داشت. این در حالی است که ترامپ به علت اینکه وی توانسته با ایران تفاهمنامه امضا کند، کشورهای عربی و ترکیه را به خود بدهکار میداند، و به آنها تحکم کرده بود که «به سرعت» و «فورا» باید «پیمان ابراهیم» را با اسرائیل امضا کنند! ترامپ تلاش دارد با ارسال وزیر خارجه به کشورهای خلیج فارس، شکافها در روابطشان را ترمیم کند، تجاوزهای اسرائیل بدون حمایت امریکا غیرممکن است، نتانیاهو بیشتر حامیان خود را در تمام دنیا از دست داده است، حتی در امریکا و بریتانیا و اروپا و اسرائیل، نتانیاهو بالاخره بعد از گذشت بیش از ۲۰ ساعت از نهایی شدن «یادداشت تفاهم» بین ایران و امریکا، در یک پیام تصویری مردم اسرائیل را مورد خطاب قرار داد. برای فردی مانند نتانیاهو، این مقدار تاخیر در واکنش به موضوعی به این مهمی، بیسابقه بوده است. نارضایتی و استیصال وی از وضعیت موجود، بیشتر و بیشتر میشود، امریکا و ایران، رژیم اسرائیل را در مذاکرات تفاهمنامه راه ندادهاند، نتانیاهو تقاضا کرده بود که قبل از انتشار، متن تفاهمنامه را در اختیار آنها بگذارند، ولی این کار انجام نشد، بن گویر، وزیر امنیت در کابینه نتانیاهو، اعلام کرده است: …اسرائیل عامل امریکا نیست، یک کشور مستقل است! اگر اسرائیل نبود، امریکا نبود!… که این اظهارات وی در جواب ترامپ بود که گفت: «…اگر امریکا نبود، اسرائیل نبود! اگر من نبودم، اسرائیل نبود!…» مردم عادیِ صهیونیست، بهویژه کلیمیان اسرائیل، شکستخوردهترین مردمِ جهان در جنگ روانی هستند. جای چاهکن همیشه در ته چاه است! مخالفان نتانیاهو با انتقاد از وی میگویند: تو به اندازه کافی جنگ و خشونت (تجاوزها به ایران، لبنان، سوریه، فلسطین…) انجام ندادهای! …تو به اندازه کافی امریکا را مجبور به حمایت از ما نکردهای!… بسیاری از کلیمیان اسرائیل هم نتانیاهو را سرزنش میکنند که جنگ و خشونت بیشتری بهکار نبرده و نمیبرد! به عقیدهٌ بسیاری از آنها تنها چیزی که باعث امنیت اسرائیل میشود، جنگ و جنگهای بیپایان است! «قوم برگزیده»، برای اشغال کامل «سرزمین موعود» چارهای جز تجاوز و جنگ و خونریزی برای از بین بردن و خنثی کردن ملتهای مزاحم، و بهخصوص ایران و ایرانیان ندارد! حتی نجواهای حمله به ترکیه و مصر، بعد از نابود کردن ایران، بیشتر به گوش میرسد، بسیاری نتانیاهو را بازخواست میکنند که چرا به اهداف نظامیِ اعلام شده در فلسطین و لبنان و بهخصوص در ایران نرسیده است؟ روشی که ارتش رژیم اسرائیل در غزه بهکار برده(که قبلا هم در دیگر مناطق از جمله داهیه بهکار برده بود)، مورد نظر و عقیدهٌ آنها است و مردم از ارتش میخواهند که همان روش را در فلسطین (هم در غزه و هم در ساحل باختری)، در سوریه، در لبنان، و البته بهخصوص در ایران انجام دهد! هنوز ۲۰٪ لبنان توسط رژیم اسرائیل اشغال شده است و علیرغم «آتشبس» حملات ارتش رژیم اسرائیل به لبنان ادامه دارد! رئیس ستاد ارتش اسرائیل گفت: برای شروع حملات احتمالی آماده میشویم. در حال حاضر دو مذاکره در جریان است، که البته نتایج یکی، بر سرنوشت دیگری اثرگذار است: ۱–ایران و امریکا (بدون رژیم اسرائیل) با واسطهگی قطر و پاکستان. ۲–سفیرهای رژیم اسرائیل و دولت لبنان (بدون نمایندگان حزبالله) در واشینگتن. این اولین بار بعد از انقلاب است که مقامات امریکا و ایران در این سطح بالا با هم در جسلهای مستقیما شرکت میکنند. در این مذاکرات ۱۸ساعته، مقامات امریکا و ایران برای اولین بار رو در رو و دور یک میز نشستند. ولی علیرغم تمایل شدید ترامپ به اینگونه تبلیغات، ایرانیان اجازه ندادند که گزارش تصویری از آنها در کنار امریکاییها تهیه شود. نشست با حضور واسطههای این مذاکرات، قطر و پاکستان بود، بعد از ۱۸ساعت مذاکره، ونس معاون ترامپ، در کنفرانس خبری در برگنستاک سوئیس گفت: ۱–هرمز باز شده و میلیونها بشکه نفت عبور کرده. داریم مینزدایی و …. را بررسی میکنیم. ۲– مکانیسمی برای تنشزدایی و آتشبس در منطقه بررسی میکنیم، حزبالله به اسرائیل شلیک نکند، اسرائیل بتواند در آرامش و صلح زندگی کند!، امریکا خواهان امنیت اسرائیل و تمامیت ارضی لبنان است. (ولی هنوز معلوم نیست که این «هسته تنشزدایی» کیست؟ چیست؟ کجاست؟ و قرار است تنشزدایی چگونه باشد) ۳– یک دستآورد بزرگ بازگشت بازرسان IAEA برای بازرسی تاسیسات اتمی است، برای اینکه به برنامه ایران برای مسلح شدن به سلاح اتمی را برای همیشه جلوگیری کنیم، (این در حالی است که معلوم نیست که آغاز بازرسی الان و یا بعد از قرارداد در ۶۰روز آینده باشد، و مشخص نیست اجازه بازرسی برای کدام تاسیسات داده خواهد شد) ❊ در بیانیه مشترک توسط واسطهها (قطر و پاکستان) آمده: مذاکرات مثبت و سازنده بودند، پیشرفتهای مثبت انجام شد، ایران و امریکا قبول کردند یک هیئت عالیرتبه مذاکرات برای توافق نهایی در عرض ۶۰ روز تشکیل شود،با شروع فوری (الان شروع شده و تا اخر این هفته در برگنستاک ادامه خواهد داشت) مذاکرات فنی و تخصصی در رابطه با موضوعات هستهای، رفع بالقوه تحریمها، راههایی برای دیدهبانی کردن از موارد اختلاف و برطرف کردن آنها: هرمز، درگیریها در لبنان، ❊ در مورد ایران قرار است: نقشه راه برای توافق نهایی ظرف ۶۰روز، وزیر خزانهداری امریکا(اسکات بست): یک پروانه ۶۰روزه (تا ۲۱ اوت ۲۰۲۶) برای تولید، انتقال و فروش نفت، آزاد کردن ۱۰۰–۱۲۰ملیارد دلار پولهای بلوکه شده ایران: برای خرید محصولات کشاورزی گندم، سویا، ذرت از امریکا! (که این اجبار توسط ایران مردود اعلام شد) یک صندوق حداقل ۳۰۰ملیارد دلاری برای پرداخت غرامت و بازسازی ایران، ❊ باید توجه داشت که: ضوابط دوگانه و تبعیضها و نگاه از بالا به پایین سلطهگرانهٌ امریکا ادامه دارد! به علت ادامه عقدهٌ حقارت و خودکوچکبینی و سلطهپذیری مقامات و سران کشورهای منطقه، ضوابط دوگانه و تبعیضها و نگاه از بالا به پایین سلطهگرانهٌ امریکا ادامه پیدا کرده است! تنگه هرمز ایران در مقابل تنگه اقتصادی–مالی–پولی–بانکی امریکا و شرکا: ترامپ بر مسدود کردن غیرقانونی فعالیتهای اقتصادی ایران – کنترل کردن قانونی هرمز (تنگه اقتصادی–مالی–پولی–بانکی در مقابل تنگه هرمز) حساسیت زیادی دارد! احتمال بر هم خوردن و شکست مذاکرات زیاد است، بسیاری از خواستههای امریکا از ایران غیرقابل بازگشت است، ولی اکثر تعهدات امریکا قابل لغو هستند، داستان «مکانیسم ماشه» یا «اسنپ بک» در این مذاکرات چه خواهد بود؟ رژیم اسرائیل، بهخصوص نتانیاهو، از زوایای مختلف تلاشهای فراوانی برای شکست مذاکرات، و ادامه جنگ و تجاوز انجام میدهد. صهیونیستها در دنیا، از جمله صهیونیستهای مسیحی، به خصوص در امریکا هم در همین تلاش هستند. ایران باز هم به صورت واضح و علنی اعلام کرده که در صورت ادامه تجاوزات به لبنان–بیروت، پاسخ شدیدی خواهد داد، حزبالله نیز باز هم میگوید: ما جنگ را شروع نخواهیم کرد ولی اگر ارتش رژیم اسرائیل حمله کند، ما هم پاسخ خواهیم داد، رئیس جمهور لبنان قبلا از ایران و رابطهاش با حزبالله، در علن انتقادات سختی را اعلام کرده بود، ولی حالا که موفقیت بازدارنگی ایران از تجاوزات به لبنان به وضوح دیده میشود میگوید: …از هر کشوری که بتواند رژیم اسرائیل را در حمله به لبنان مهار کند استقبال خواهد کرد، حتی از ایران!… ❊ در شرایط موجود، مهمترین دستآوردی که ایران میتواند داشته باشد، کنترل کامل تنگه هرمز است! امیدواریم مذاکره کنندگان در احقاق حقوق و تامین منافع ایران و ایرانیان، از خود بیکفایتی نشان ندهند. تنها راه حل بحرانها، فشار امریکا بر رژیم اسرائیل برای بازداری از ادامه جنگها و بیثباتیسازی و خشونتگستری در منطقه است. تنها و تنها و تنها عاملی که میتواند باعث شود ترامپ رژیم اسرائیل را از این همه تجاوزهای آشکار باز دارد، فشار افکار عمومی دنیا، از جمله مردم امریکا است. بدون شک نقش ما مردم ایران در تاثیرگذاری بر افکار عمومی، نقش هر کدام از ما به سهم خود و به نوبه خود، در این دوران خطیر، بسیار مهم و حیاتی است. امیدوارم این وظیفه را دریابم! باید از خود پرسید: رویکرد من به کدام سو باید باشد؟ به سوی قدرتها و خشونت؟ و یا به سوی مردم و حقوق؟ باید از خود پرسید: در این دوران خطیر معیار رویکرد چه باید باشد؟ خشونت و تبعیض و تجاوز و اصالت قدرت؟ و یا حقوق و کرامت و منزلت انسانها؟ |
